دختری نازکتر از گل و سخت تر از سنگ

دلمـــــ یـکـــــ خیـــابــانـــ میخـــواهد...کــــــ بشـــود بــا تــو قدمـــــ زد...جــاییــــ کــ مـــردمشـــ زبـــانـــ مـــا را بــلد نیستند...منـــ بــــ زبــانـــ خــودمــانیـــ...هیـــ بگویمــــ دوستتـــ دارمـــو عــابــرانـــ درگیـــر اینـــ کنجکاویـــ باشند...منـــ چــهـــ میــــ گویـمــــ کــــ تــو"اینـــــــطور میــخنــدے"......

گاهـــــــــــــی آنچنان مزخرف می شــــــومکه برای دیگـــــــــران قابل درک نیستـــم…حتی عزیــــــــــزترین کســــانـــــم را از خــــــــــــودم می رانماما در آن لحظه در دلــــــــــم آرزو دارم بگـــــــــویند:" می دانم دســــــت خودت نیست"...